Virtualization είναι η δημιουργία μιας εικονικής υποδομής πληροφορικών συστημάτων, όπως λειτουργικά σύστημα, διακομιστές, ακόμα και μία συσκευή αποθήκευσης δεδομένων ή των πόρων του δικτύου. Virtualization λειτουργικών συστημάτων είναι η χρήση ενός λογισμικού που θα επιτρέψει ένα κομμάτι του υλικού να τρέχει πολλαπλές εικόνες λειτουργικών συστημάτων την ίδια στιγμή. Το 2005, η ιδέα virtualization αναπτύχθηκε ταχύτερα από οποιονδήποτε άλλη τεχνολογία στην κοινωνία της πληροφορικής. Η τεχνολογία αυτή έχει γίνει εξαιρετικά δημοφιλής, καθώς επιτρέπει στους διαχειριστές την αποφυγή ή σπατάλη ακριβής επεξεργαστικής ισχύος.
Η ATTICATECH, μπορεί να σας προτείνει πως να μειώσετε τα κόστη λειτουργίας και συντήρησης των συστημάτων σας, χρησιμοποιώντας την τεχνολογία virtualization, όπως κάνουν οι μεγαλύτερες εταιρίες ανά τον κόσμο. Οι βασικοί τομείς της πληροφορικής, που μπορούμε να υλοποιήσουμε λύσεις με virtualization είναι οι εξής:
Network Virtualization: είναι μια μέθοδος που συνδυάζει τους διαθέσιμους πόρους σε ένα δίκτυο με την κατάτμηση του διαθέσιμου δικτυακού εύρους ζώνης σε κανάλια, καθένα από τα οποία είναι ανεξάρτητα και τα οποία μπορούν να αποδοθούν (ή να χρησιμοποιηθούν) προς εξυπηρέτηση ενός συγκεκριμένου διακομιστή σε πραγματικό χρόνο. Η ιδέα είναι ότι υλοποιώντας δικτυακό virtualization είναι εύκολη η διαχείριση των δικτυκών πόρων όσο πολύπλοκο και αν είναι το δίκτυο στην πραγματικότητα.
Storage Virtualization: είναι η συγκέντρωση της φυσικής αποθήκευσης από πολλαπλές συσκευές αποθήκευσης (σκληρούς δίσκους) σε μια ενιαία λογική συσκευή αποθήκευσης που είναι διαχειρίσιμη από μια κεντρική κονσόλα. Storage Virtualization υλοποιούμε συνήθως σε Storage Area Networks (SANS) οπού η ανάγκη διαφύλαξης των δεδομένων είναι κρίσιμη.
Server Virtualization: είναι η συγκάλυψη των πόρων των διακομιστών (συμπεριλαμβανομένου του αριθμού, της ταυτότητας των φυσικών εξυπηρετητών , των επεξεργαστών και των λειτουργικών συστημάτων) από χρήστες του virtual εξυπηρετητή. Η πρόθεση είναι ο χρήστης να νομίζει ότι η υπηρεσία του βασίζεται σε έναν εξυπηρετητή ενώ στην ουσία το παρασκήνιο να αποτελείται από διαφόρων επιπέδων (N-Tier) πληροφοριακά συστήματα των οποίων η κατανομή των πόρων και η συντήρηση της ικανότητας επέκτασης να μην είναι πρόβλημα για τον διαχειριστή του συστήματος αργότερα.
